Dag 2, zaterdag 24 mei: Casablanca

We zijn weer vroeg op dus gaan we na het douchen gelijk door naar het ontbijt. Er staat weer een goed gevuld buffet waar we ons tegoed aan kunnen doen. We pakken de koffers in en zijn ruim op tijd bij de bus waar we een plaatsje zoeken

Vandaag gaan we op weg naar Casablanca. We rijden over een uitstekende vierbaans tolweg.
Rachid verteld dat deze tolwegen op bevel van de koning Mohammed VI aangelegd zijn. Hij verteld gekscherend dat het parlement er alleen voor de sier is en dat de echte beslissingen door de koning genomen worden.
Koning Mohammed VI heeft in tegenstelling tot zijn vader Hassan II vol ingezet op het moderniseren van Marokko. Het overgrote deel van de Marrokaanse bevolking is blij met deze daadkrachtige koning, en hij wordt dan ook wel 'De koning van het gewone volk' genoemd.

De verkeersborden zijn in drie talen: Frans, Arabisch en het Berber schrift.

De Marokkaanse bevolking bestaat voornamelijk uit twee grote groepen: Berbers en Arabieren. Ongeveer 60% van de Marokkanen identificeert zich als Arabisch, terwijl 40% van Berberse afkomst is. Daarnaast zijn er kleinere groepen, zoals de Gnawa, en een kleine minderheid van mensen van Europese en Sub-Sahara Afrikaanse afkomst. De Berbers, of Imazighen, zijn een volk dat woont in noord-Afrika van het hedendaagse Marokko tot en met in Egypte, en naar het zuiden toe tot in Mauritanië en in Mali. De Berbers bestaan grofweg uit twee groepen: Degene uit de bergen en de nomadische Touareggs. De naam 'Touaregg' betekent 'verschillende wegen' wat verwijst naar de voortdurende zoektocht naar water. Ze zijn te herkennen aan de blauwe tulband en kleding. Rachid komt zelf uit een berber dorp uit de bergen.

In het landschap valt op dat bij elke boerderij zonnepanelen staan en een wateropslag van een met zeil bedekte aarden wal of een gemetselde stenen voorraadvat. De boeren gebruiken dus de zon om het water voor hun gewassen op te pompen.

Rachid verteld dat de duurste plantaardige oliën gewonnen worden uit de zaden van de vruchten van cactussen. Je ziet dus op de meest droge plekken waar geen water opgepompt kan worden veldjes met cactussen waarbij het wel jaren kan duren voordat ze vrucht dragen waaruit de oliën gewonnen kunnen worden.

Onderweg maken we een koffiestop bij een tankstation.

In Casablanca gaan we eerst lunchen. Rachid verteld dat de hotels en restaurants hier in de binnenstad relatief duur zijn en dat dit een van de voordeligste restaurants is. Men heeft een keuzemenu voor ons: Soep of salade vooraf, mixed grill (vlees op een stokje) of sardines als hoofdgerect en dan tiramisu na (voor Marcel een 'vruchtencocktail' van banaan en appel in jus d'orange.)
Eenvoudig maar goed verzorgd.

Als je de buurt bekijkt dan heeft alles wel een opknapbeurtje nodig. Tussen de gebouwen is een parkeerplaats waar een aantal families 'met hun camper staan te kamperen'.

Na de lunch gaan we naar de Hassan II moskee. Dit is een werkelijk waar gigantisch bouwerk wat aan de kust gebouwd is onder leiding van koning Hassan II. De koning wilde de de grootste moskee ter wereld wilde laten bouwen, op die van Mekka na. De bouw is gestart in 1986 en heeft zeven jaar geduurd, en heeft 585 miljoen eruo gekost. Dit bedrag was natuurlijk een enorme aanslag op de staatskas. Dus naast een forse donatie van de koning werd er van alle inwoners van Marokko ook een donatie (naar draagkracht) verwacht.

Voordat je de moskee binnen gaat moet je je eerst ritueel reinigen. Daarvoor zijn er in de keldergewelven van de moskee diverse mooi uitgevoerde rituele wasplaatsen. Na de reiniging mag je de gebedsruimte zelf betreden.

Voor de vrouwen is er een aparte wasgelegenheid. Na de rituele reininging kunnen ze dan plaats nemen op de enorme houten galerijen die in de moskee zijn aangelegd.

In de moskee is er plaats voor tienduizenden gelovigen, en op het plein voor de moskee is ook nog plaats voor vele tienduizenden.
Het is bijna niet voor te stellen, maar in de Ramadan zit dit enorme gebouw helemaal vol. Rachid heeft hiervan een filmpje laten zien.

De kroonluchters in de moskee zijn gemaakt van Venitiaans glas, en zijn samen met een aantal kolommen van wit Italiaans graniet vrijwel het enige aan de moskee dat niet uit Marokko zelf komt.

Heel bijzonder is ook dat het middengedeelte van het dak opengengeschoven kan worden. Dit doet men uiteraard alleen met goed weer.

De luidsprekers zijn weggewerkt in de pilaren.

Via de ruiten in de vloer komt het daglicht in de rituele wasplaatsen in de keldergewelven. Op de rechter foto kijken we vanuit de wasplaats naar boven.
De ruiten in de vloer die naar de rituele wasplaatsen in de kelder leiden, zijn een bijzonder architectonisch kenmerk. Hier zijn enkele redenen waarom deze ruiten zijn aangebracht:
- Symboliek van Licht: De ruiten zorgen voor natuurlijk licht in de kelder, wat een gevoel van openheid en verbinding met de buitenwereld creëert. Dit is belangrijk in een religieuze context, waar licht vaak wordt gezien als een symbool van goddelijke aanwezigheid.
- Toegankelijkheid: Door de ruiten kunnen bezoekers de rituele wasplaatsen zien zonder deze direct te betreden. Dit bevordert een gevoel van respect en waardering voor de rituelen die daar plaatsvinden.
- Esthetische Waarde: De ruiten voegen een visueel element toe aan de moskee, waardoor de architectuur nog indrukwekkender wordt. Ze zijn ontworpen om de schoonheid van de moskee te accentueren.
- Functionele Doeleinden: De ruiten helpen ook bij de ventilatie en het reguleren van de temperatuur in de kelder, wat belangrijk is voor de comfort van de bezoekers.
De combinatie van deze elementen maakt de ruiten niet alleen functioneel, maar ook een belangrijk onderdeel van de spirituele en esthetische ervaring van de moskee.

Als we alles bekeken hebben gaan we weer naar buiten.

Vanaf de andere zijde van de baai heb je een schitterend uitzicht op de grote moskee van Casablanca.

Na de moskee hebben we een korte fotostop bij de Casablanca Cathedral Sacré-Coer.

We rijden via de villawijk naar de boulevard waar we uitstappen. We wandelen via de boulevard naar de plek verderop waar we weer in de bus kunnen instappen.

Terwijl we verder rijden wijst Rachid ons op de vele sportveldjes en fitness-toestellen die langs het tweede gedeelte van de boulevard zijn aangelegd. De toestellen worden druk gebruikt en overal is men bezig met sporten. Vooral in het weekend zijn de mensen hier bezig om te ontspannen na een drukke werkweek. Vooral voetbal is erg populair aangezien dit vrijwel niets kost en zelfs door de allerarmsten kan worden beoefend.

We gaan door naar het 'Arab league parc'. Ook hier heel veel mensen die van het weekend genieten.

Bij de ingang van het park is er een schaatsbaan opgezet, en naast het park is de jeugd bezig in een prachtig skate-park. Hier kan je skateboards, rollerskates, stepjes en stunt-fietsen huren om in de verschillende halfpipes etc je kunsten uit te proberen. Voor de kleinsten zijn er fietsjes en autootjes te huur om rond het skatepark te rijden. Uiteraard ontbreekt de vrolijke muziek niet die uit de vele luidspekers klinkt.

Na het skatepark lopen we door naar de plaats waar de bus ons zal oppikken.

Dit is het gerechtsgebouw van Casablanca

Deze man is verkleed als traditioneel waterdrager.

Als we aangekomen zijn in het hotel dan blijkt dat het niet de bedoeling te zijn dat we zelf onze koffers naar de kamer meenemen maar dat wordt door het personeel gedaan. Uiteraard ontaard dit weer in een chaos als de kamernummers met krijt op de koffers geschreven moet worden.

Na ons opgefrist te hebben gaan we nog even de samenvatting van de kwalificatie van de F1 van Monaco kijken, en dan op naar de eetzaal. Bij het betreden van de eetzaal lopen we tegen een muur van geluid aanlopen. Wat een gekakel en gesnater! Gelukkig lukt het ons om een tafeltje te vinden in een relatief rustig hoekje. De gerant komt onze drankjes opnemen, en we bestellen een biertje (San Miguel) en een klein flesje wijn. Lekker! Het buffet is goed verzorgd. Er is onder andere een heerlijke vis met gebakken paprika en ander groenten, en een pittige groenteschotel met gestoofde advocado's. Daarbij kan je rijst of pasta nemen.
Als nagerecht is er een schaal met diverse toetjes neergezet, maar helaas hebben een aantal figuren gelijk de helft meegenomen naar hun tafel zodat ze zelf drie, vier toetjes naar binnen kunen werken. Wat overblijft is een soort saroma pudding zonder melk en wat meloen. Zo jammer dit soort inhaligheid!

Na het diner gaan we naar de tiende (bovenste) etage want daar is een terras waar je een mooi uitzicht over de stad hebt. Een van de twee liften blijkt defect te zijn waardoor het spitsuur is bij de andere lift. Aangezien iedereen op hetzelfde moment naar een andere etage wil, en de electronica van de lift niet van enige logica kunt beschuldigen gaan we de ene keer omhoog, en dan weer naar beneden naar een andere etage. Uiteindelijk komen we aan op de hoogste etage.

Het terras blijkt onderdeel te zijn van een nachtclub waar de luidsprekers al op hoog volume staan te blèren. Het uitzicht is inderdaad fraai, waarbij je hier en daar ook zicht hebt op de wat minder fraaie daken en de open ruimtes tussen de huizenblokken.

Hier wordt nog hard gewerkt.

Als we voldoende van het uitzicht hebben genoten en weer naar beneden willen zien we dat er nóg een lift is. Met het op-en-neer avontuur nog vers in het geheugen besluiten we deze lift te nemen. Op de een of andere manier reageert de knop naar onze etage niet, maar komen we op de begane grond terecht. Aha! Deze lift is gereserveerd voor de nachtclub, dus alleen de knoppen van de begane grond en de bovenste etage doen het.

Moe van alle indrukken rollen we de mand in voor een welverdiende nachtrust.